استفاده نشدن شیشه سان در بسیاری از پروژه های ساختمانی، تنها یک تصمیم فنی نیست، بلکه نتیجه مجموعه ای از عوامل اقتصادی و اجرایی است. در سال های اخیر، با رشد استفاده از شیشه در طراحی داخلی و فضای اداری، توجه به عایق حرارتی اهمیت بیشتری پیدا کرده، اما همچنان این موضوع در اولویت قرار نمی گیرد. حتی در پروژه هایی مانند پارتیشن شیشه ای اصفهان که انتظار می رود کارایی و کیفیت نقش پررنگ تری داشته باشد، اغلب انتخاب ها بر اساس قیمت یا ظاهر انجام می شود. این رویکرد باعث شده پارتیشن شیشه ای اصفهان نیز در بسیاری موارد بدون در نظر گرفتن مزایای شیشه سان اجرا شود و فرصت بهینه سازی مصرف انرژی از دست برود.
فهرست تصاویر
اولویت بازار با کمترین قیمت، نه بهترین عملکرد
سان انرژی نسبت به شیشه معمولی گران تر است، و همین اولین مانع استفاده نشدن شیشه سان است. بسیاری از سازنده ها مدل کسب وکارشان «بساز و سریع بفروش» است؛ پس دنبال کمترین هزینه اولیه می روند، نه کمترین هزینه بهره برداری برای ساکن. حتی اگر این شیشه سان انرژی در چند سال از طریق کاهش مصرف گاز و برق هزینه اش را برگرداند، سود کوتاه مدت سازنده اولویت دارد. در نتیجه، در مناقصه ها و خریدهای عمده، گزینه ارزان تر برنده می شود و کیفیت از لیست حذف می گردد. وقتی خریدار هم هنگام معامله فقط متراژ و ظاهر را می سنجد، سازنده انگیزه ای برای ارتقا مشخصات فنی ندارد.
شیشه سان 1اولویت بازار
بررسی دلایل استفاده نشدن شیشه سان انرژی در ایران
با وجود پتانسیل عظیم انرژی خورشیدی در کشور، هنوز موانع جدی برای فراگیر شدن این تکنولوژی وجود دارد. بخش بزرگی از دلایل استفاده نشدن شیشه سان انرژی به ساختار اقتصادی و ذهنیت بازار برمی گردد. قیمت اولیه بالا باعث شده سازندگان آن را یک آپشن لوکس بدانند، نه یک ضرورت برای بهینه سازی مصرف. از طرفی، نبود اطلاعات کافی درباره بازگشت سرمایه و صرفه جویی دراز مدت در هزینه های گرمایش و سرمایش، تقاضا را پایین نگه داشته است. بسیاری هنوز تصور می کنند این محصول فقط برای مناطق سردسیر است، در حالی که نسل جدید آن مانع ورود گرمای تابستان نیز می شود. این ناآگاهی در کنار مسائل اقتصادی، اصلی ترین مانع است.
ارزان بودن نسبی انرژی و نبود حس نیاز واقعی
تا زمانی که قیمت گاز و برق در ایران به طور نسبی پایین تر از بسیاری از کشورها است، بخش بزرگی از مردم فشار مالی جدی از بابت قبوض احساس نمی کنند. در چنین شرایطی، وقتی هزینه ها چندان سنگین نیست، حس ضرر فوری ناشی از اتلاف انرژی در شیشه های معمولی شکل نمی گیرد. همین موضوع باعث می شود استفاده نشدن شیشه سان برای بسیاری از افراد یک انتخاب قابل قبول به نظر برسد. از دید آن ها، پرداخت هزینه بیشتر برای شیشه های سان انرژی ضرورتی ندارد. به بیان ساده، تا زمانی که فشار قبوض به طور واقعی احساس نشود، نیاز به راه حل های حرفه ای جدی گرفته نمی شود.
علاوه بر این، ارزان بودن نسبی انرژی باعث شده نگاه بلند مدت به هزینه های پنهان مصرف بالا شکل نگیرد. بسیاری از سازندگان تنها به هزینه اولیه ساخت توجه می کنند و تأثیر انتخاب مصالح بر مخارج سال های آینده را نادیده می گیرند. در چنین فضایی، صرفه جویی انرژی به عنوان یک مزیت واقعی در تصمیم گیری مطرح نمی شود و استفاده نشدن شیشه سان به یک رفتار رایج تبدیل شده است. نبود آموزش اقتصادی در حوزه ساختمان نیز این مشکل را تشدید می کند، زیرا مصرف کننده نهایی آگاه نیست که پرداخت هزینه کمتر امروز، ممکن است به پرداخت های مداوم و سنگین تر در آینده منجر شود و کیفیت آسایش داخلی را نیز کاهش دهد.
شیشه سان 2ارازان بودن نسبی
ضعف اجرای قوانین و نظارت بر شیشه های مصرفی
سان انرژی از نظر مقررات ساختمانی، به ویژه مبحث ۱۹، یکی از گزینه های مناسب برای کنترل مصرف انرژی است. روی کاغذ، مقررات وجود دارد و همه کم وبیش نام مبحث ۱۹ را شنیده اند؛ اما در عمل، نظارت دقیق و سخت گیرانه روی نوع شیشه مصرفی در نما و پنجره ها انجام نمی شود. بسیاری از پروژه ها بدون بررسی جزئیات عایق حرارتی، به راحتی پایان کار می گیرند. وقتی سازنده مطمئن است که به خاطر استفاده نشدن شیشه سان انرژی جریمه یا متوقف نمی شود، طبیعی است که انگیزه ای برای انتخاب گزینه گران تر و استاندارد تر نداشته باشد.
در ادامه این ضعف نظارتی، نبود شفافیت اطلاعاتی و منابع آموزشی معتبر نیز به تشدید مشکل کمک کرده است. بسیاری از سازندگان و حتی ناظران فنی، دسترسی دقیقی به داده های فنی و نمونه های اجرایی موفق ندارند و همین موضوع باعث تداوم روش های سنتی می شود. برخی منابع تخصصی مانند وب سایت esfahanfloat تلاش کرده اند با ارائه محتوای فنی و مقایسه ای، آگاهی فعالان صنعت ساختمان را افزایش دهند، اما این اقدامات هنوز فراگیر نشده است. تا زمانی که ارتباط مؤثری میان مقررات، آموزش تخصصی و نظارت اجرایی برقرار نشود، قوانین موجود صرفاً در حد متن باقی می مانند و تأثیر عملی آن ها در بهینه سازی مصرف انرژی بسیار محدود خواهد بود.
آگاهی پایین بازار و تمرکز روی ظاهر به جای کارایی
بخش زیادی از کارفرما ها و حتی برخی فروشندگان هنوز تفاوت شیشه سان انرژی با شیشه دودی یا رفلکس معمولی را نمی دانند. تصور اشتباه جا افتاده که هر شیشه تیره یا آینه ای، الزاماً خاصیت کم گسیل و بهینه در برابر اتلاف انرژی دارد. در عمل، هنگام خرید بیشتر سؤال ها درباره ظاهر است: تیره است؟ رفلکس دارد؟ نما را شیک می کند؟ اما کمتر کسی می پرسد این شیشه در زمستان چقدر گرما را نگه می دارد یا در تابستان چقدر جلوی ورود حرارت خورشید را می گیرد. این غلبه زیبایی ظاهری بر عملکرد فنی، یکی از جدی ترین موانع گسترش واقعی شیشه سان انرژی در پروژه هاست.
شیشه سان 3آگاهی پایین
نوسان تأمین، کیفیت نامطمئن و بی اعتمادی خریدار
یکی دیگر از دلایل اصلی استفاده کم از شیشه سان انرژی در ایران، وضعیت تأمین و کیفیت ناپایدار برخی محصولات موجود در بازار است. همیشه همه برند ها و ضخامت ها به صورت منظم و با قیمت ثابت در دسترس نیستند و این موضوع برای پیمانکار و سازنده ریسک ایجاد می کند. از طرفی، تعدادی نمونه بی کیفیت یا غیراستاندارد هم وارد بازار شده که عملکرد خوبی نداشته اند و همین تجربه های بد، باعث بدبینی بخشی از خریداران و مجریان شده است. وقتی بازار به کیفیت و ثبات قیمت یک محصول اعتماد کامل نداشته باشد، ترجیح می دهد به همان شیشه های معمولی و آشنای قبلی برگردد.
خیلی از کارفرما ها و حتی بعضی فروشنده ها تصور می کنند شیشه دودی یا رفلکس همان شیشه کم گسیل است، در حالی که «سان انرژی» (اکو استار، لوئی، کم گسیل) به پوشش های خاصی اشاره دارد که انتقال حرارت تابشی را کاهش می دهند. وقتی زبان مشترک فنی وجود نداشته باشد، مقایسه قیمت و عملکرد هم دقیق انجام نمی شود و خریدار با دیدن رنگ یا بازتاب، فکر می کند بهترین گزینه را گرفته است. نبود برچسب مشخصات، دیتاشیت معتبر و آموزش عمومی باعث می شود تصمیم ها بر اساس شنیده ها باشد. نتیجه، کاهش اعتماد و کند شدن رشد این فناوری در بازار ایران، به ویژه در پروژه های انبوه سازی است.
برتر شدن اهمیت ظاهر بر کارایی
در نهایت دیگر دلیل استفاده نشدن شیشه سان انرژی، بازار بیشتر به ظاهر پاسخ می دهد تا عملکرد. بسیاری از خریداران هنگام انتخاب می پرسند «رفلکسه؟ تیره ست؟ نما رو قشنگ می کنه؟» و کمتر کسی سراغ شاخص های حرارتی می رود؛ بنابراین تولیدکننده و فروشنده هم محصولی را عرضه می کند که سریع تر دیده و فروخته شود. این نگاه باعث می شود «عملکرد زمستان و تابستان» در اولویت دوم قرار بگیرد، در حالی که تفاوت اصلی سان انرژی دقیقاً همین جاست: نگه داشتن گرما در زمستان و کنترل تابش در تابستان. تا وقتی معیار خرید، بیشتر تصویری باشد تا فنی، تغییر سلیقه بازار زمان بر خواهد بود و پروژه ها همان مسیر تکراری را می روند.
افزون بر این، تمرکز بیش از حد بر جلوه بصری باعث شده جنبه های فنی و بهره وری انرژی در ذهن خریدار کم رنگ شود. در چنین بازاری، استفاده نشدن شیشه سان بیشتر به یک عادت تبدیل شده تا یک تصمیم آگاهانه. سازندگان ترجیح می دهند محصولی انتخاب کنند که سریع تر نظر مشتری را جلب کند، حتی اگر در بلند مدت کارایی لازم را نداشته باشد. این رویکرد باعث می شود هزینه های پنهان مصرف انرژی و کاهش آسایش حرارتی نادیده گرفته شود. تا زمانی که معیار ارزش گذاری ساختمان بر اساس ظاهر نما باشد و نه عملکرد واقعی، انتظار تغییر جدی در انتخاب مصالح و حرکت به سمت راه حل های بهینه چندان واقع بینانه نخواهد بود.
ایجاد بدبینی بخاطر تامین غیر یکنواخت
مانع آخر، نوسان تأمین و کیفیت است. از یک طرف، قیمت و موجودی برخی شیشه های کم گسیل ثابت نیست و این بی ثباتی تصمیم گیری را برای سازنده و کارفرما سخت می کند. از طرف دیگر، اگر نمونه های ضعیف با پوشش نامناسب یا کنترل کیفیت پایین وارد بازار شود، تجربه بد ایجاد می کند و مشتری نتیجه می گیرد «این مدل ها به درد نمی خورند». همین بدبینی باعث می شود دوباره به گزینه های معمولی برگردند، حتی اگر از نظر فنی انتخاب درست تری وجود داشته باشد. اگر ضمانت معتبر و شفافیت درباره مشخصات فنی ارائه شود، اعتماد هم برمی گردد و بازار آرام آرام به سمت گزینه های کارآمدتر حرکت می کند.
شیشه سان 4تامین غیر یکنواخت
پیامد های زیست محیطی استفاده نشدن شیشه سان
استفاده نشدن شیشه سان پیامد های زیست محیطی قابل توجهی به همراه دارد. افزایش مصرف انرژی برای سرمایش و گرمایش ساختمان ها، منجر به تولید بیشتر گاز های گلخانه ای می شود. این موضوع به طور مستقیم بر آلودگی هوا و تغییرات اقلیمی تأثیر می گذارد. در حالی که شیشه های کنترلی می توانند نقش مؤثری در کاهش مصرف انرژی ایفا کنند، عدم استفاده از آن ها فرصت بزرگی را از محیط زیست می گیرد. توجه به این پیامد ها می تواند سیاست گذاران را به بازنگری در مقررات ساختمانی ترغیب کند.
علاوه بر موارد ذکر شده، استفاده نشدن شیشه سان باعث افزایش فشار بر منابع طبیعی و تشدید مصرف سوخت فسیلی می شود که این مسئله در بلند مدت آسیب جبران ناپذیری به محیط زیست وارد می کند. ساختمان هایی که از شیشه کنترلی بهره نمی برند، معمولاً نیاز بیشتری به سیستم های سرمایشی و گرمایشی دارند و همین امر مصرف برق و گاز را بالا می برد. اصفهان فلوت نیز در بررسی های خود به این نکته اشاره می کند که بی توجهی به مصالح نوین ساختمانی، روند توسعه پایدار شهری را کند می کند. کاهش بهره وری انرژی، افزایش آلودگی صوتی و افت کیفیت زندگی شهروندان، از دیگر نتایج زیست محیطی این رویکرد نادرست محسوب می شود.
چه زمانی شیشه سان انرژی از «آپشن لوکس» به «نیاز ضروری» تبدیل می شود؟
زمانی شیشه سان انرژی از یک «آپشن لوکس» به یک «نیاز ضروری» تبدیل می شود که شرایط اقتصادی و ذهنی بازار هم زمان تغییر کند. با واقعی تر شدن قیمت گاز و برق، هزینه های پنهان اتلاف انرژی برای مالکان کاملاً ملموس خواهد شد و دیگر نادیده گرفته نمی شود. در چنین وضعیتی، استفاده نشدن شیشه سان به معنای پرداخت مستمر قبوض بالاتر و کاهش آسایش حرارتی خواهد بود. از سوی دیگر، اگر اجرای مبحث ۱۹ به صورت جدی و الزام آور دنبال شود و آگاهی فنی خریداران افزایش یابد، انتخاب شیشه کم گسیل به یک استاندارد تبدیل می شود. در آن زمان، شیشه سان انرژی نه یک انتخاب تجملی، بلکه بخشی ضروری از طراحی هوشمند ساختمان خواهد بود.
نتیجه گیری
در ایران استفاده نشدن سان انرژی بیشتر از آنکه فنی باشد، اقتصادی است: سازنده ها به هزینه اولیه و فروش سریع فکر می کنند، انرژی هنوز آن قدر گران نیست که اتلاف دیده شود، نظارت مبحث ۱۹ اجرا نمی شود و بازار هم ظاهر را جای عملکرد می نشاند. وقتی آگاهی بالا برود، مشخصات فنی شفاف شود و تأمین باکیفیت شکل بگیرد، انتخاب ها تغییر می کند. اگر کارفرما یا مالک از ابتدا هزینه چرخه عمر را بسنجد، شیشه کم گسیل می تواند با کاهش مصرف، آسایش بیشتر و کنترل تابش، سرمایه گذاری منطقی تری نسبت به گزینه های دودی و رفلکس باشد. به خصوص در شهرهای گرم و سرد، تفاوت در قبض ها کاملاً محسوس می شود.
|
موضوع مقاله |
استفاده نشدن شیشه سان انرژی در ایران 6 دلیل متداول |
|---|---|
|
نویسنده |
فرشته خواجه |
|
تاریخ انتشار |
1404/10/13 |
سوالات متداول
1.چرا در بسیاری از پروژه های نوساز شاهد استفاده نشدن شیشه سان هستیم؟
ضعف نظارت قانونی و اولویت دادن به ظاهر به جای عملکرد فنی است.
2.استفاده نشدن شیشه سان چه تأثیری بر مصرف انرژی ساختمان دارد؟
افزایش اتلاف انرژی در فصول سرد و گرم و افزایش وابستگی به سیستم های سرمایشی و گرمایشی.
3.آیا استفاده نشدن شیشه سان بر ارزش ملک تأثیر دارد؟
در بازارهای آگاه تر، استفاده نشدن شیشه سان می تواند ارزش بهره برداری ملک را کاهش دهد.
4.نقش آگاهی خریدار در استفاده نشدن شیشه سان چیست؟
بسیاری تفاوت آن را با شیشه های معمولی یا دودی نمی دانند.
بدون دیدگاه